ที่นี่...คงเป็นที่พักใจของแม่ที่ดีเกือบจะที่สุด

ลูกจ๋า ทำไมโลกเบี้ยวๆใบนี้มันโหดร้ายเหลือเกิน

ไม่ว่าจะย่างก้าวไปทางไหน ก็แสนที่จะร้อนรุ่ม

แม่คิดถึงหนู

แม่คิดถึงหนู

คิดถึงจนอกแทบจะระเบิด

แม่ควรทำยังไงดีลูก

ทนให้เค้าโขก เค้าสับ

ทนต่ออะไรอีกมากมายของพ่อหนู

ของย่าหนู ลุงหนู

ทนต่อความทุเรศในตัวเอง

เรียนไม่จบ โกหกคนในบ้าน ท้องก่อนแต่ง

สารพัดคำประนาม

แม่แค่ขอแลกทุกอย่างในชีวิต ขอแค่ได้รักษาหนูไว้

ขอแค่หนูของแม่มีความสุขบนโลกเบี้ยวๆใบนี้

แค่นี้เอง ทำไมต้องรังแกกัน

ทำไม...

ผิดมากนักหรือ

ที่ท้อง

ผิดมากใช่ไหม

ก็เด็กมีปัญหาคนนึง แค่ต้องการใครสักคน

อยากได้ความรัก ความอบอุ่น

อยากได้ "พ่อ"

แค่มองโลกนี้ผิดไป คิดน้อยไป หรืออะไรก็ตามแต่

แค่รักคน คนนึงมากไป

ก็แค่นั้น

ผู้หญิงสักคน ที่ตั้งท้องขึ้นมา

ท้องทั้งน้ำตา มันเป็นเรื่องที่เปลี่ยนแปลงชีวิต

แค่พลิกฝ่ามือ

มันผิดมากนักหรือไง

แค่นี้ยังไม่พอเหรอ

ที่เผชิญหน้ากับอะไรมากมาย ไม่พอหรือไง

ต้องทำอย่างไรล่ะ ถึงจะถูกที่สุด

แค่เกลียดตัวเอง ยังไม่พอใช่ไหม

แม่ค้นพบเรื่องอัศจรรย์พันลึกอีกแล้วครับท่าน...

ช่วงวัยนี้ของคุณกันต์เป็นวัยที่น่าติดตามเป็นอย่างยิ่ง

มีเรื่องฮากลิ้งมาให้แม่ได้ ขำขำ ไม่เว้นแต่ละวัน

.

.

วันก่อนนู้น...(วันอังคารที่ 13 กันยายน 2548)

แม่เอาตุ๊กตาหมา นก ช้างและกระต่ายมาบรรยาย

"สวัสดีครับ "

(คุณกันต์ก้มหัวสวัสดีให้ตุ๊กตาหมา)

"ฉันเป็นหมา I am dog"

"ฉันส่งเสียงว่า โฮ่ง โฮ่ง "

(คุณกันต์เห่าตาม โฮ่..โฮ่)

ตายล่ะลูกเห่า อิอิ

.

.

ตัวละครอื่นๆน่าน้อยใจยิ่งนัก

คุณกันต์ไม่สนใจส่งเสียงตาม

ถูกใจหมาเห่าโฮ่ โฮ่ตัวเดียวครับ

(หมาบ้านอิกันต์เห่า โฮ่ โฮ่วุ้ย หมาประหลาด)

.

.

แม่ชวนคุณกันต์เล่นวาดรูป

คุณกันต์ไม่สนใจจะวาดลงกระดาษเลย

ขีดๆพอเป็นพิธีเท่านั้น

ตอนแรกเราใช้ปากกาวาด

ลูกก็เลยเถิดมาระบายสีที่โต๊ะแทน

แม่เสียดายโต๊ะ

เลยหาดินสอมาให้คุณกันต์เล่นแทน

แต่แล้ว ลูกนี่ก็ดี๊ ดี

เอาตูดดินสอ (ด้านยางลบ)

เอามากัดเล่น

น่าตีสักป๊าป 2 ป๊าปฮ่ะ

.

.

ราวๆ 6 โมงแม่ต้องกลับบ้านบางนา

วันนี้(วันอังคาร)แม่มาทำธุระเรื่องโทรศัพท์ให้อา

ต้องกลับมารายงานข่าว

ยังไม่ทันไร

ป๊ารายงานข่าวใหญ่

คุณกันต์เล่นตู้เย็น

เหนี่ยวไปเหนี่ยวมา

ชั้นตู้เย็นหล่นลงมาทับ

ตกใจเลยล่ะแม่น่ะ

.

.

ตอนแรกป๊าบอกว่าตู้เย็นล้มทับลูก

ตายแล้วลูกชั้น

ป่านนี้แบนแต๊ดแต๋ไปแล้ว

(ข่าวมั่ว ล้อเล่นให้เบา เบา หน่อยได้ไหมผัว หัวใจจะวายตาย)

.

.

ไม่อยากจะบ่น

ก็ต้องขอนินทาเถอะครับ

กลางวันเรายังทะเลาะกันเรื่องตู้เย็นอยู่เลย

แม่เปิดตู้เย็นจะหยิบน้ำให้ลูก

คุณกันต์ก็แทรกตัวจะเข้ามายืนดูว่าตู้เย็นมีอะไร

แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ลูกคงอยากรู้

ทีนี้พอแม่ไม่ว่า

คุณกันต์หยิบป็อกกี้ชาเขียว

ลากออกมาแท่งนึง

แม่ก็รับไว้ คิดว่าลูกคงอยากกิน

(แต่ไม่ให้กินหรอกเฟร้ย)

ลูกไม่พอ ดึงออกมาอีก

เป็นเล่นไปแล้ว

เราเลยมีทะเลาะกันเล็กน้อย

แม่ลากลูกออกจากจุดเกิดเหตุ

ไม่งั้นวอดวายทั้งตู้พอดี

โดนลิงรื้อเล่นเนี่ย

.

.

ตกค่ำก็บรรลัยเลยครับ

ชั้นวางของในตู้เย็นโคร่มลงมา

ข้าวของกระจัดกระจาย

แต่แหม ไม่มีใครดุลูกเลย

งานนี้แม่ขอขำ สมน้ำหน้าล่ะครับ

ห้ามแล้ว เตือนแล้วไม่จำ

เจ็บไปซิครับ

.

.

ข้ามมาวันพุธ...

ฝนตกทั่วล่ะครับวันนี้

รถติดมากมาย

หลังเลิกเรียนแล้ว

แม่ก็มาหาคุณกันต์

กว่าจะถึงก็ค่ำแล้วครับ

แต่ครั้นจะเล่นเลยก็คงไม่ได้

แม่ตัวเปียกปอนไปด้วยฝนครับ

พอแม่อาบน้ำเสร็จ

คุณกันต์เห็นแม่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี

ก็ร้องไห้จะมาหาล่ะ

คุณย่าพาคุณกันต์เข้ามาหาแม่

แต่แม่ยังอุ้มไม่ได้ล่ะครับ

ตัวยังเปียกน้ำอยู่เลย

แม่บอกให้คุณกันต์นั่งรอบนเตียงก่อน

ใส่เสื้อเสร็จแล้วจะอุ้ม

คุณกันต์พยักหน้า

ตอบกลับมาด้วยภาษาต่างดาว

แม่เห็นว่าลูกเฉยๆรอ

เข้าใจว่าคงตอบรับล่ะครับ

(แปลไม่ออก อิอิ)

.

.

เดี๋ยวนี้แม่ไม่ต้องเต้นอะโกโก้ โชว์ลูกแล้วครับ

ถ้าเป็นแต่ก่อนล่ะก็

ลูกไม่ยอมนั่งรอเฉยๆ

แม่ต้องร้องเพลงไป เต้นไป ใส่เสื้อใส่ผ้าไป

ช่างเป็นภาพที่น่าอุจาดตาเป็นอย่างยิ่ง

เฮ้อ...ใครอย่าได้เข้ามาเห็น

.

.

ครั้งนี้คุณกันต์จะช่วยแม่ใส่เสื้อด้วยครับ

พยายามกางชุดนอนของแม่

เรียกแม่ให้ใส่

พอแม่หยิบมาใส่เองเรียบร้อย

คุณกันต์ก็ตบมือให้

ชื่นชมในความสำเร็จของแม่

( -_-" แค่ใส่เสื้อเนี่ยนะ)

.

.

เราเล่นเฮฮากันจนคุณกันต์ง่วงนั่นแหละ

อากาศเย็นพอดีๆ ฝนตากลงมาปรอยๆ

หลับสบายดีครับ

.

.

วันนี้คุณกันต์ออกไปเที่ยวข้างนอกกับคุณย่าตั้งแต่เช้า

(เช้าของแม่ ก็สายแหละ)

กว่าจะกลับบ้านมาก็ 11 โมงกว่าแล้ว

คุณย่าซื้อก๋วยเตี๋ยวมาฝากป๊ากับแม่

แล้วก็ของคุณกันต์ด้วย

ท่าทางลูกคงหิว

บอกแม่ว่า "ป่ะ ป่ะ แหม่ม แหม่"

(ไป ไป หม่ำ หม่ำ)

เป็นอันว่าลูกลิงรู้จักหากินได้แล้ว

แม่ป้อนก๋วยเตี๋ยวลูกไปได้เกือบครึ่ง

เห้นว่ามันไม่เร้าใจ

ก็เอาชามมาแบ่งเส้นให้นิดหน่อย

บอกให้ลูกกินเอง

ลูกชายอิชั้นก็ผู้ดี๊ ผู้ดี

หาช้อนมาตักก๋วยเตี๋ยว

แต่จับช้อนไม่เป็น

จับตรงปลายๆช้อน

แล้วเมื่อไหร่มันจะกินได้ล่ะลูกเอ้ย

แม่แย่งช้อนออกจากมือคุณกันต์

แล้วสอนให้ใช้มือหยิบเข้าปาก

มันง่ายกว่ากันเยอะ

แรกๆทำท่าไม่ชอบใจ

มันไม่สุภาพกระมังค่ะคุณ

สุดท้ายก็สนุกดิ เล่นซะเละเทะไปหมดเลย

กินก๋วยเตี๋ยวเสร็จก็พากันไปอาบน้ำล่ะ

เน่าสนิทจริงๆ

เส้นใหญ่กระเด็นไปติดอยู่ที่หัวงี้

.

.

อาบน้ำเสร็จแล้ว

แม่พาคุณกันต์ไปเล่นโต๊ะแอคทิวิตี้ในห้องนอน

ลูกไปรื้อของป๊า

แม่บอกว่า "เล่นไม่ได้เลย"

คุณกันต์ก็พูดตาม "เร่นไมร่ ไดร้เร้ย"

(ออกเสียงแบบกระดกลิ้น เป็นคนใต้)

กำลังจะพูดแล้วใช่ไหมลูก

ดีจริงๆ

.

.

วันนี้แม่ต้องไปเอามือถือของอาที่ซ่อมไว้

ป๊าเห็นว่าบ่าย 2 แล้ว

ควรไปจัดการธุระให้เรียบร้อย

คุณกันต์ได้ยินก็หูตาพราวล่ะค่ะ

จะไปด้วย ตื่นเต้นใหญ่

แม่พูดกับคุณกันต์

"เมื่อเช้าน้องกันต์ไปกับย่ามาใช่ป่ะ"

(ลูกพยักหน้า)

"แม่กับป๊าไม่ได้ไป"

(ลูกส่ายหัว)

"ถ้างั้นให้แม่กับป๊าออกไปข้างนอกบ้างนะ ผลัดกัน"

(ลูกพยักหน้า บอกว่า เยะเซอะ) yes sir,

แม่ย้ำว่า "โอเชนะ ตกลงตามนี้"

(ลูกตอบย้ำ เยะเซอะ)

ถึงเวลาแม่กับป๊าออกจากบ้าน

ไอ้เยสเซอร์มันกลับคำวุ้ย

ดันแหกปากร้องตาม

หนอยๆ แล้วใครฟร่ะรับคำเยะเซอะ

.

.

เรื่องเดินของลูก

มีให้แม่ตื่นเต้นเร้าใจอีกแล้วครับ

เดี๋ยวนี้เดินเอง 3 ก้าว4ก้าว แล้วเข้ามากอดแม่

แม่ก็ถอยให้ ลูกก็เดิน 3ก้าวบ้าง 4 ก้าวบ้าง

แล้วก็กอดแม่วนแบบนี้ ซ้ำๆ

น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก

ส่วนเรื่องลุกขึ้นยืน คล่องแล้วล่ะ

ลุกพรึ่บได้ทันที่ที่ต้องการ

คงต้องใจเย็นให้เวลาอีกสัก 2 อาทิตย์

น่าจะเดินคล่องกว่านี้

.

.

ป๊าบ่นมาว่ากังวลกับพฤติกรรมหวงของเล่น

คุณกันต์หวงของเล่นเอาเรื่องครับ

แม้กระทั่งของที่ไม่ได้หยิบมาเล่น

ถ้าใครเข้าไปใกล้ จะรีบไปแย่งคืนเลย

วันก่อนนู้น...

ป๊ายืนเผลอเอาเท้าเงิมไปที่แป้นทิกเกอร์ ดึ๋ง ดึ๋ง นิดเดียว

ลูกทิ้งของเล่นลงพื้น

รี่เข้ามายกเท้าป๊าออก ออกแรงหน้าดำหน้าแดง

ไม่ยอมให้ป๊าเอาเท้ามาเหยีบ

แม่เองก็โดนมากับตัว

เห็นลูกเล่นของเล่นคนเดียว

จะเข้าไปเล่นด้วย

ลูกเอาแขนกันแม่ออกไป

ไม่ให้เล่น

เออ งกจริงวุ้ย...

ตอนนี้ยังหาทางแก้ปัญหาไม่ได้แหะ

ก็สมบัติของลูก ของลูกคนเดียวจริงๆด้วย

.

.

รักกับป๊า

พักนี้รักป๊ามาก

เจอแล้วเข้าไปกอด

ป๊าก็ไม่ค่อยดุแล้วด้วยแหละ

ป๊าบอกว่าเวลาตีพุง

ลูกจะเข้ามากอด

วันนี้ป๊าสาธิตให้แม่ดู

จริงๆด้วย

พอป๊าตีพุงนะ

ลูกรีบเข้าไปกอดป๊าเลย

น่ารักจริงๆ

พอลูกพุงป่องคู่นี้

.

.

ป.ล.โต๊ะแอคทิวิตี้ใกล้เดี้ยงแล้ว

ขาโต๊ะแอ่นแต้เลย

ลูกปีนขึ้นไปนั่ง

ฮือๆ พลาสติคทั้งดุ้นนะฟร้อย

ใครให้ปีนหา ไอ้ลิงดั้งหัก

มีเรื่องอัศจรรย์พันลึกที่แม่อดที่จะบันทึกไม่ได้เสียแล้ว

คุณกันต์รักป๊า เล่นกับป๊าแล้วนะเดี๋ยวนี้น่ะ

จริงๆแม่ว่าคุณกันต์รักป๊าอยู่แล้ว

แต่คงสนุกที่จะกวนๆป๊ามากกว่า

ป๊าเล่าให้แม่ฟังว่า

คุณกันต์คลานตามป๊ามาเล่นที่ห้องนอน

ในห้องมีโต๊ะแอคทิวิตี้ของคุณกันต์วางอยู่กับของเล่นนิดๆนห่อยๆ

ส่วนใหญ่ของเล่นของลูกจะอยู่ที่โรงจอดรถ มุมสบายของคุณย่า

ป๊าบอกว่าตามมาเองเชียวนะ

แต่ก็ไม่วายรังแกป๊าอีกตามเคย

แม่ไม่ทันถามว่าคุณกันต์แกล้งอะไรป๊า

ได้ยินแต่เสียงป๊าโวยวาย และร้องไห้ ฮือ ฮือ (แกล้งร้อง)

หลังจากนั้นก็ต่างคนต่างเล่น

หนุ่มกันต์นิยมชมชอบการปิดพัดลมมาก

เมื่อก่อนนี้ปิดเฉพาะเวลาที่อยากออกจากห้อง

เดี๋ยวนี้ไม่มีหลักเกณฑ์แล้ว

ปิดทุกครั้งที่อยากจะปิด

แล้วก็หันไปเล่นรื้อของตามชั้น

เปิดหนังสือการ์ตูนของป๊าดู

สงสัยมีแอบฉีกด้วยหล่ะ

แม่ได้ยินป๊าร้องว่า "อย่าฉีกครับ อย่าฉีก ของป๊านะ"

ป๊าหันมาบ่นกับแม่ในโทรศัพท์ต่อ

บอกว่าลูกซนเหลือเกิน

แม่ตอบไปว่า ลูกของเราไม่ซนนะ

แบบนี้เรียกว่าปกติ ธรรมดา

ถ้าซนจะหนักกว่านี้มาก

ป๊าบอกว่า ไม่จริง

ถ้าไม่ซนต้องนั่งเฉยๆได้สิ

โอ้ย อันนั้นแม่ว่าเด็กผิดปกติอะไรแล้ว

ไม่ป่วยก็พัฒนาการช้าล่ะ

.

แม่แอบบ่นป๊าไปว่า

ลูกไม่ได้ซน วัยของเค้าอยากเรียนรู้

ถ้าไม่อยากให้เค้าเล่นอะไรที่ไม่ควร

ก็ต้องแอบ ต้องซ่อนซะ

.

พักนี้หนุ่มกันต์ขยันหัดเดินแล้วครับ

ช่วงเย็นๆของทุกวัน

จากที่เราซิ่งรอบหมู่บ้านด้วยวิธีการต่างๆ

เช่นซ้อนจักรยานป๊าบ้าง นั่งรถเข็นคู่ชีพบ้าง

ใกล้บ้าง (วนรอบซอย) ไกลบ้าง (ไปเยี่ยมเหล่าโก อีกหมู่บ้านนึง)

คุณกันต์หันมานิยมกับการจูงเดินแล้วครับ

เดินธรรมดาก็แย่แล้ว

คุณกันต์ยังเดินเองไม่คล่อง

ต้องคอยจับคนโตเอาครับ

แต่แล้วก็ห้าวเหลือเกิน

จะเดินขึ้นฟุตบาทซะงั้น

ซึ่งฟุตบาทที่ว่านี้ มันก็เก่าๆอ่ะครับ

บล็อคที่ลงไว้บนพื้นก็ผลุบๆโผล่ๆ

พื้นไม่เรียบ เดินยากมากครับ

แต่คุณกันต์ชอบอะไรที่แอเวนเจอร์อยู่แล้ว

สนุกไปซิครับ

คนพาเดินก็ลุ้นระมึกว่าจะล้ม แล้วก็เมื่อยไปเท่านั้น

วันนี้ได้ข้อมูลคุณกันต์มาน้อย

เสียดายจังครับ

พรุ่งนี้แม่ไปทำธุระเรื่องโทรศัพท์มือถือให้อา

เสร็จเรียบร้อยจะรีบไปหานะครับ

รักลูกที่สุด

แม่ตุ่มของน้องกันต์(ดั้ม)

ผู้บันทึกรัก

ป๊าแว่น

รายงาน